ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ

ΕΚΛΕΚΤΙΚΗ ή ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΑΛΑΛΙΑ !

Ο όρος «εκλεκτική» ή «επιλεκτική» αλαλία αναφέρεται σε απουσία λόγου που παρουσιάζει το παιδί σε επιλεγμένα περιβάλλοντα και καταστάσεις, ενώ κανονικά δεν παρουσιάζει καμία...

Περισσότερα

F.A.Q.

Δείτε τις απαντήσεις από τη Δρ. Γκόλτσιου, από τις πιο συχνές ερωτήσεις που έχετε για τα παιδιά σας.

Περισσότερα

τα νέα της Δρ. Γκόλτσιου

19th International Scientific Virtual Meeting: Neurodevelopment and its Assessment.

20.10.2021 - 07:56

Η Δρ Γκόλτσιου συμμετείχε στις εργασίες του συνεδρίου 19th International Scientific Virtual Meeting: Neurodevelopment and its...

περισσότερα

Διάλεξη της Δρ Γκόλτσιου στην Ελληνική Επιστημονική Εταιρία Φυσικοθεραπείας (ΕΕΕΦ)

26.10.2020 - 14:51

Η Ελληνική Επιστημονική Εταιρία Φυσικοθεραπείας (ΕΕΕΦ), στα πλαίσια του εκπαιδευτικού κύκλου μαθημάτων που διοργανώσει με τίτλο...

περισσότερα

Όλα τα νέα

Αναπτυξιακή παιδιατρική / αναπτυξιολογία

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΟΡΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ


Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε  ότι το βρέφος που γεννήθηκε χωρίς όραση λαμβάνει ασυνεπή, διακριτά και γενικά ανεπιβεβαίωτα τμήματα πληροφοριών από το περιβάλλον. Η ακοή είναι η μόνη αίσθηση απόστασης, αλλά το βρέφος δεν έχει κανέναν έλεγχο στην παρουσία ή την απουσία ήχου στο περιβάλλον του. Ο ήχος χωρίς οπτική επαλήθευση είναι μόνο θόρυβος που προέρχεται από το πουθενά.

Περίπου  στους 12 μήνες, ένα τυφλό παιδί θα προσπαθήσει να φτάσει ένα αντικείμενο που βασίζεται μόνο στον ήχο. Επομένως η περιβαλλοντική εξερεύνηση συνήθως καθυστερεί έως ότου το παιδί φτάσει σε αυτό το σημείο.

Εξάλλου, το κίνητρο για την απτική εξερεύνηση παρέχεται από τις οπτικές διαστάσεις: χρώμα, σχέδιο, μορφή, θέση. Αυτές οι διαστάσεις δεν είναι διαθέσιμες σε ένα τυφλό βρέφος. Ως εκ τούτου, η σκόπιμη απτική δραστηριότητα είναι ελάχιστη, επειδή το περιβάλλον παραμένει άγνωστο και μη ελκυστικό.

Τα παραπάνω έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην αδρή και λεπτή κίνηση το παιδιού:

Για παράδειγμα, ένα τυφλό βρέφος καθυστερεί σημαντικά στην ικανότητά του να απασχολεί τα χέρια του λειτουργικά.

Ακόμη και στους 5 μήνες τα χέρια ενός τυφλού βρέφους θα είναι κλεισμένα σε γροθιές και λυγισμένα στο ύψος των ώμων. Σε αυτή την ηλικία, ένα παιδί με όραση εξασκείται συντονισμένη προσέγγιση και μεταφορά αντικειμένων από το ένα χέρι στο άλλο.

Χωρίς όραση, το χέρι και το μάτι δεν λειτουργούν μαζί. Αντίθετα, πρέπει να γίνει συντονισμός αυτιού- χεριού. Ωστόσο, αυτό χρειάζεται μεγάλη εμπειρία και επιτυγχάνεται πολύ αργότερα από τον οπτικοκινητικό συντονισμό.

Επίσης, όσο αφορά στην αδρή κίνηση,  ένα τυφλό βρέφος συνήθως επιτυγχάνει τον έλεγχο της στάσης του περίπου στην ίδια ηλικία με τα βρέφη με όραση, μέσω της ακόλουθης φυσιολογικής εξέλιξης, ωστόσο,  μέχρι ένα τυφλό παιδί να προσπαθήσει να προσεγγίσει ένα ηχητικό ερέθισμα (12 μήνες), δεν θα κινηθεί έξω από τον ασφαλή του χώρο, είτε με τα χέρια είτε με τα γόνατα ή τα πόδια.  Αυτή η δυσκολία/ απροθυμία του τυφλού παιδιού να εξερευνά το περιβάλλον γύρω του, ενθαρρύνει την παθητική συμπεριφορά.

Ιδιαίτερα σχετικά με την ψυχολογία του τυφλού παιδιού, καλό είναι να γνωρίζουμε ότι είναι εξαρτημένο από  ένα άτομο με όραση για να μεσολαβήσει και να βοηθήσει στην ενσωμάτωση του περιβάλλοντός του. Έχει μειωμένο έλεγχο στο περιβάλλον του και μπορεί να ελέγξει μόνο τον εσωτερικό του κόσμο. Όταν λοιπόν αποσύρεται σε αυτόν τον κόσμο, μειώνει την ανάγκη για κοινωνική αλληλεπίδραση.

Χρειάζεται να το ενθαρρύνουμε, να το βοηθήσουμε να καταλάβει ότι υπάρχει ένας περίπλοκος κόσμος έξω από τον εαυτό του, ότι είναι ξεχωριστός από αυτόν, ότι μπορεί να ενεργήσει και σε αυτόν και να είναι ο αποδέκτης της δράσης.

Εξάλλου πρέπει να γνωρίζουμε ότι το τυφλό παιδί κατασκευάζει μια πραγματικότητα που είναι διαφορετική από την όραση του παιδιού. Η διαδικασία καθιέρωσης εννοιολογικών χαρακτηριστικών και σχέσεων είναι πιο προβληματική για το τυφλό παιδί και λιγότερο προσβάσιμη στην καθοδήγηση. Το τυφλό παιδί εμπλέκεται συνεχώς στην επίλυση προβλημάτων, αλλά αυτή η διαδικασία, η οποία είναι απαραίτητη για τη μελλοντική ανάπτυξη, είναι πιο δύσκολη και λιγότερο ικανοποιητική γι' αυτόν. Για παράδειγμα, η μονιμότητα αντικειμένου δεν μπορεί να επιτευχθεί από ένα τυφλό παιδί μέχρι να έχει τη δυνατότητα να προσεγγίσει αντικείμενα βασιζόμενο μόνο σε ηχητικό σύνθημα. Αποκτάται σχεδόν ένα χρόνο αργότερα από ό, τι σε παιδιά με όραση.

Επίσης δεδομένου ότι τα αποτελέσματα των ενεργειών του δεν είναι ορατά, το τυφλό παιδί μπορεί να μην έχει κίνητρο για δράση. Μπορεί να μην καταλαβαίνει την ικανότητά του να προκαλεί πράγματα να συμβούν ή να διατηρεί ευχάριστα ερεθίσματα.

Η απουσία όρασης όμως παίζει ρόλο και στην κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού: Σε ένα παιδί με όραση, το αμοιβαίο χαμόγελο μεταξύ του βρέφους και της μητέρας είναι η αρχή της σύνδεσης, της αναγνώρισης, και της επικοινωνίας. Το τυφλό παιδί θα χαμογελάσει στους 2 μήνες σε αναγνώριση της φωνής της μητέρας του.

Τα επόμενα χρόνια, το παιδί φαίνεται να έχει αμφίσημη συναισθηματική συμμετοχή και φαίνεται αδιάφορο, μη επικοινωνιακό και σαν να μην γνωρίζει τα βασικά στοιχεία του παιχνιδιού με τους συνομηλίκους του. Συνεπώς, μπορεί να απορρίπτεται από τους συνομηλίκους του.

Γενικότερα, οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις του είναι πιο περίπλοκες επειδή λείπουν λεπτές οπτικές υποδείξεις και χάνονται εκφράσεις του προσώπου, η γλώσσα του σώματος.

Τέλος, πολλές δεξιότητες αυτοεξυπηρέτησης, που συνήθως μαθαίνονται παρακολουθώντας τον ενήλικα ή άλλα παιδιά, καθυστερούν σε τυφλά παιδιά, πχ μάσηση, σίτιση, εκπαίδευση τουαλέτα, βούρτσισμα των δοντιών.

Ειδικά για τον τομέα της ομιλίας-επικοινωνίας, σε αντίθεση με ένα παιδί τυπικής ανάπτυξης που μαθαίνει μέσω της μίμησης, το τυφλό παιδί χρειάζεται προγραμματισμένη, συστηματική καθοδήγηση. Έτσι, ενώ ένα τυφλό βρέφος μπορεί να βαβίσει ή να μιμηθεί ήχους νωρίτερα από ό, τι ένα παιδί με όραση, μπορεί όμως να δείξει καθυστέρηση όταν συνδυάζει λέξεις για να εκφράσει τις επιθυμίες του. Έτσι αρχικά συχνά χρησιμοποιεί μία γλώσσα ηχολαλική χωρίς νόημα.

Τέλος, είναι καλό να γνωρίζουμε ότι το τυφλό παιδί είναι συχνά διστακτικό να εξερευνήσει λόγω του φόβου του άγνωστου. Εξάλλου, συχνά αποθαρρύνεται από τους ενήλικες που είναι υπερπροστατευτικοί. Χωρίς συγκεκριμένες εμπειρίες όμως, το παιδί δεν θα αναπτύξει ουσιαστικές έννοιες ή τη γλώσσα για να τις περιγράψει ή να τις σκεφτεί.

Για οδηγίες προαγωγής της ανάπτυξης σε παιδιά με προβλήματα όρασης διαβάστε εδώ

Για οδηγίες σχετικά με στρατηγικές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην τάξη σε μαθητές με προβλήματα όρασης διαβάστε εδώ

 

επόμενο προηγούμενο Όλα τα άρθρα

Δρ. ΚΩNΣΤΑΝΤΙΝΑ ΓΚΟΛΤΣΙΟΥ | © 2021 Web Design & Development by Generation Y